Beste familie, vrienden, kennissen en belangstellenden,

4 juni 2010xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6.zomer in Roemenie!! Maar die zomer laat welerg lang op zich wachten dit jaar. We zijn op dit moment op de camping waar we4 gasten hebben. Dus niet al te veel werk en dus tijd om maar weer eens (bij devolop brandende kachel!!) een stukje op deze web-log te schrijven.
Ik hoorde net nog dat het in Nederland stralend weer is, maar daar is hiernauwelijks iets van te merken. We worden inmiddels al 3 weken geplaagd doorkou, storm en veel, heel veel regen. Zxc3xb3veel regen dat de weinigevakantiegangers die hier komen, niet op het gazon kunnen staan, maar in eensoort file op het pad moeten blijven. Het gazon is zo verschrikkelijk nat datcampers en caravans er gemakkelijk in wegzakken, met alle nare gevolgen vandien. Maarxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6vanaf morgen wordt het beter en volgende week gaat detemperatuur richting de 30 graden en wordt er helemaal geen regen meeropgegeven.  We hopen maar dat deweersvoorspellers het bij het rechte eind hebben!

Volgende week krijgen de kinderen vakantie en zullen ze weereen paar maanden bij ons op de camping vertoeven. Ze vinden het heerlijk omhier te zijn en kijken alweer uit naar alle vakantiegangers die gaan komen.
Roxi, inmiddels al 17 jaar, heeft een vakantiebaantje in Minis gevonden vooreen paar uurtjes per dag. Ze gaat ook op de camping meedraaien, vooral in dekeuken waar ik best wat hulp kan gebruiken! Bebe, Dana en Andreea krijgen ditjaar ook wat (kleine) taakjes te vervullen op de camping, zodat we aan heteinde van het seizoen kunnen zeggen dat we het echt met elkaar gedaan hebben.

De titel van deze web-log nieuwsbrief is, zoals u ziet xe2x80x9cRODDELSxe2x80x9d
xe2x80x9cWaarom??xe2x80x9d  zult u zich afvragen.
Eerst heb ik eens gekeken op wikipedia wat de definitie van roddel  is en zie hier:

xe2x80x9cRoddel of achterklap(Engels: gossip) is een menselijke activiteit waarbij over iemand wordt gesproken – met name inongunstige zin – zonder dat de persoon in kwestie bij het gesprek aanwezig is.
Bij roddelen gaat het over geruchten of privxc3xa9-informatie. Hierdoor heeftroddelen een negatieve klank.omdat de persoon in kwestie niet aanwezig is kan deze zich niet tegen eventueleonwaarheden of aantijgingen verdedigen. Bovendien kunnen verhalen die van mondtot mond gaan een geheel eigen leven gaan leiden doordat men er (bewust ofonbewust) dingen bij verzint. De roddels kunnen op deze wijze uiteindelijkreputaties verwoesten.xe2x80x9d

Er gaanroddels  rond over ons. De roddels zeggenin een email die naar velen is toegestuurd:  xe2x80x9cAnna en Cornel hebben aangegeven zospoedig mogelijk te willen stoppen met de stichtingxe2x80x9d en verder xe2x80x9cdat er in hetkindertehuis niet legaal gewerkt zou wordenxe2x80x9d
En nu ontvangen wij dus dagelijks emails van verontrustte vrienden, sponsers enanderen.
Allebei de roddels zijn absolute leugens. Natuurlijk gaan we niet stoppen metde stichting (lees: kindertehuis), sterker nog, binnen de stichting ontplooienzich steeds meer nieuwe activiteiten waarover in een later schrijven meer.
En van niet legaal werken is ook helemaal geen sprake. Dat hebben we nog nooitgedaan en zullen we ook nooit doen.

Dat er veranderingen zijn binnen de stichting en het kindertehuis, dat heb ik ual in eerdere brieven meedegedeeld.
Om onder de druk van de kinderbescherming en de sanitaire politie uit te komen  en om geld uit te sparen, was het plan dekinderen xe2x80x9cin placementxe2x80x9d  te geven bij Hans en Mery. (zeg maar een soortpleegouderschap voor hun)
Eenmaal alle procedures in gang gezet, bleek dat dit niet kon omdat Hans enMery nog geen 5 jaar in Roemenie wonen.
Maar omdat de kinderbescherming in deze procedure meewerkte, dachten zij datwij (Cornel en ik dus) niet meer voor de kinderen wilden zorgen.
De kinderbescherming stelde (buiten ons medeweten om) alles in het werk om onzekinderen dan maar elders onder te brengen. Toen wij dit hoorden zijn we enormgeschrokken, want we willen de kinderen helemaal niet kwijt! De 4 kinderen dienog bij ons zijn, zijn al bijna hun hele leven bij ons: Roxi, nu 17 jaar, kwambij ons toen ze 2 jaar was. Bebe nu bijna 15 jaar kwam bij ons toen hij net 3jaar was. Dana nu 13 jaar kwam bij ons toen ze 3 jaar was en Andreea nu 11 jaarkwam bij ons toen ze 6 maanden was.
Het kan dus niet zo zijn dat we zomaar afstand van deze kinderen kunnen enwillen doen! Zij zijn aan ons gehecht en wij niet minder aan hun!
De Nany die al jaren bij ons werkt gaf ons de oplossing: zij was bereid om dekinderen in placement te nemen als wij gewoon financieel voor de kinderenkunnen blijven zorgen. Hoera! De kinderen zijn veilig en kunnen gewoon bij onsblijven!
De procedure hiervoor werd gestart en is inmiddels afgerond. Zowel dekinderbescherming als de kinderrechter zijn zeer tevreden met deze oplossing.

Blijft er echter xc3xa9xc3xa9n probleem over: Hans en Mery hebben tekennen gegeven niet met de Nany te willen samenwerken en hebben besloten hunactiviteiten binnen onze stichting neer te leggen. Natuurlijk betreuren wijdit, maar aan de andere kant respecteren we hun beslissing.
Wat de toekomst brengt weten we niet, maar zeker is dat onze laatste 4 kinderengewoon bij ons blijven tot ze op eigen benen staan.

Dit soort nieuwsbrieven verstuur ik niet graag, maar aan deandere kant hoop ik dat ik u allen een helder beeld heb gegeven van het reilenen zeilen bij ons en dat u het vertrouwen dat u ons al jaren geeftgewoon blijfthouden.
Wij gaan gewoon door!

Hartelijke groet en tot horens of wellicht tot ziens.

Anna

Dana: "Anna, heb ik een Oma?"                                                                                                        Ik: "ehm….ik weet niet of je oma’s nog leven"
Dana: "Hoe oud is mijn moeder?"
Ik: "ehm…die moet nu ongeveer 32 zijn"
Dana: "Net zo oud als Christiaan?" (voor wie het niet weet: dat is mijn zoon)
Ik: "Ja, zoiets ja"
Dana: "Dan ben jij niet alleen mijn moeder, maar kan jij dus ook mijn Oma worden! want je hebt toch al grijze haren………………

Mei 2009. Al bijna 5 maanden van het jaar verstreken! We vierden verjaardagen (Roxi, Dana, Andreea en tanti Florica) en we hadden met de kinderen een gezellige (voorjaarsvakantie)week op de camping. Inmiddels zijn de kinderen aan de laatste schoolweken begonnen. De vakantie is van 15 juni tot 15 september! Voor de kinderen een heerlijke tijd, temeer daar ze weten dat ze allemaal naar de volgende klas aan. In deze vakantie-periode zullen we in ieder geval 2 x een groepje vrijwilligers bij ons hebben, die enerzijds de handen uit de mouwen gaan steken in het kinderhuis en anderzijds gaan helpen bij 2 zeer arme families. Bovendien gaan we in juli Eva Donkers verwelkomen. Zij komt als vrijwilligster een halfjaar in Fantanele hlpen! We zien uit naar hun komst.

Hans en Mery vertrekken deze maand, samen met hun kinderen,  naar Nederland om van een welverdiende vakantie te gaan genieten. Inmiddels zijn ze alweer 9 maanden bij ons en we hebben ze nog meer leren kennen als lieve, warme mensen die zich op alle fronten willen inzetten.  Nog steeds ervaren we dat zij de juiste mensen op de juiste plaats zijn! En denk nou niet dat het allemaal gemakkelijk en vanzelf gaat hoor………het zijn ook maar gewone mensen en dan ook nog eens uit het gestructureerde Nederland. Dat betekent dat ze hier tegen een berg bureaucratie oplopen, dat ze oplopen tegen niet nagekomen afspraken, dat ze oplopen tegen zaken die moeilijk gaan terwijl het makkelijk zou kunnen (iets waar Roemenie bekend om staat)dat ze oplopen tegen een vreemde taal, en dat ze oplopen tegen een schoolsysteem wat zelfs in de jaren 50 niet denkbaar was in Nederland. Kortom, dat ze oplopen tegen een totaal andere cultuur! En naast dat alles dan ook nog eens geconfronteerd worden met je eigen kinderen waarvan de xc3xa9xc3xa9n heel enthousiast is, maar de ander de vriendjes en vriendinnetjes en het leven in Nederland erg mist…………..Lieve mensen, ik kan je zeggen: als je je door al deze dingen 9 maanden lang weet heen te worstelen, dan komt het allemaal wel goed! Hans, Mery, Anne-Maaike, Ben, Laura, Else, Femke en Noa, jullie zijn kanjers! En geniet van jullie vakantie en van iedereen die jullie lief is!

De camping is inmiddels alweer 7 weken open. Gelukkig zijn er ook al wat gasten geweest……….toch is het aantal zeker de helft minder dan in dezelfde periode van het afgelopen jaar. Er zijn zelfs campings hier in Roemenie die tot op heden nog niemand mochten verwelkomen. Crisis?? Geen idee, maar we blijven optimistisch en verwachten dit jaar minstens net zoveel gasten als verleden jaar. (meer mag/moet natuurlijk ook)                                                                                                             We begonnen het seizoen met een fikse tegenslag: In het vroege voorjaar sprong er een waterleiding in de grond. Gevolg: het hele spul kapot gevroren. Dat moest dus vernieuwd worden. Gelukkig is Hans van alle markten thuis en heeft hij alle waterleidingen weer gerepareerd. Het positieve van de camping is dat er gasten komen die al eerder hier waren: bij binnenkomst willen ze eerst hun caravan leegmaken.. ………..zo is op dit moment de container weer behoorlijk gevuld met waardevolle spullen, zowel voor onze kinderen als voor de gezinnen die geholpen worden!

We wensen u vanuit het warme en zonnige Roemenie een fijne vakantie toe! Vergeet ons niet, want we kunnen echt nog niet zonder uw hulp!

Als u ons werk en dus de kinderen wilt (blijven) steunen, doe dat dan zo:

Postbank 249300 of Rabobank 385287445 t.n.v.   
Stichting De Ondergrondse Kerk te Gorinchem                                                                                                                                 o.v.v. project nummer 8945, afdeling Pace (vergeet het projectnummer niet!)

Hartelijke groet,

Anna

Natuurlijk moest het er een keer van komen! Maar zowel mijn kleinkinderen als de kinderen hier in Roemenie, vonden (vinden) het maar niks………..Al die tijd hadden ze een xe2x80x9emamaxe2x80x9d en oma die er niet uitzag als een oma (dat heb ik niet van mezelf hoor, maar van xc3xa9xc3xa9n van mijn kleinkinderen..) Maar toch, na al die jaren geverfd haar te hebben gehad, zag ik tot mijn grote schrik dat ik behoorlijke kale plekken begon te krijgen. En laten we eerlijk zijn: Een kale (o)pa is nog tot daar aan toe, maar een kale (o)ma?? Dus ik besloot in oktober verleden jaar dat ik er maar eens natuurlijk moest gaan uitzien. En nu, april 2009 is het dan zover. Wat ik lang heb weten te verdoezelen is nu een feit geworden. Ik ben grijs!………….en het lijkt warempel wel of de rimpels ook meer en dieper zijn geworden. Nou ja, ouder worden is helemaal niet erg…………………………………………toch????

6 Weken waren Cornel en ik in Nederland. We hadden een heerlijke tijd en hebben genoten van kinderen en kleinkinderen. Maar ook van heel veel andere fijne mensen om ons heen. We hebben diverse presentaties gegeven en daaruit zijn weer leuke contacten ontstaan. In Leersum waren we uitgenodigd om iets van het werk te laten zien. Deze familie (die we bij ons op de camping hadden leren kennen) had allerlei leuke verrassingen: zo moesten we sxe2x80x99middags naar de school van hun zoonlief. Daar bleek men een aktie te hebben gehouden voor onze kinderen in Fantanele. Ruim 500 euro kregen we mee en daar gaan we het huis gezellig van maken! Een andere verrassing was dat de vrouw des huizes jarig was geweest en als verjaarscadeau  een gift voor Roemenie vroeg. Ook deze xe2x80x9epotxe2x80x9d kregen we mee!   In Nuenen (N.Br.) woont een familie waarvan de dochter Eva vanaf juli in het kindertehuis gaat vrijwilligen. Deze familie (ook al via de camping leren kennen) is zeer enthousiast aan het verzamelen gegaan voor ons, maar ook voor een groot aantal zeer arme families om ons heen. De Nuenense middenstand deed een flinke duit in het zakje. En gelukkig is er iemand die regelmatig caravans naar Roemenie brengt, die al de verzamelde spullen wil meenemen.                                   Ook waren we in Arnhem, in de Kruiskerk. We hebben een gedeelte van xe2x80x9ede jeugdxe2x80x9d ontmoet die in 2003 geholpen hebben op de camping! We vonden het werkelijk een heerlijk weerzien en diverse contacten zijn weer verstevigd.                                                                                                                                    We hebben de achterban van Hans en Mery ontmoet. Lieve mensen met het hart op de juiste plaats. En natuurlijk zijn we blij om te zien dat deze mensen goed voor Hans en Mery zorgen en ze in alles steunen.

We hebben vol verbazing iedereen horen praten over het meest actuele onderwerp van heden:    DE KREDIETCRISIS.  Iedere keer als we boodschappen gingen doen, vroegen we ons af wat die kredietcrisis nou eigenlijk is. Mensen sjouwden met overvolle karren met levensmiddelen, bij Mediamarkt kon je je nauwelijks door de mensenmassa heen wurgen, kledingzaken werden druk bezocht, de koffietent bij V&D vol……………..wat is dat nou eigenlijk, de kredietcrisis?

Weer terug in Roemenie. De kinderen hebben tijdens onze afwezigheid niet stil gezeten: tassen vol met tekeningen en andere knutselwerkjes stonden voor ons klaar. De eerste 10 jaar hoeven we geen behang meer te kopen……. Hans en Mery hebben een fantastisch werk geleverd. Geloof me als ik zeg dat het niet eenvoudig is om een kindertehuis te runnen als je de taal nog niet helemaal machtig bent en ook nog niet helemaal door hebt hoe de Roemeense cultuur nou eigenlijk in elkaar zit.. Maar ze hebben het gedaan! En de kinderen (dat zijn uiteindelijk de graadmeters) hebben een heerlijke tijd met ze gehad. Voor ons een hele geruststelling.
En Hans?…..Hij gaat vanaf morgen op cursus. Ook al niet gemakkelijk als je de taal nog niet helemaal machtig bent. De cursusleiders hebben toegezegd om Hans een beetje extra te helpen (lees: te ontzien) en hebben gezegd dat hij heus wel met een diploma naar huis toe gaat. Dat kan hier allemaal……….

Het is nu de week voor Pasen, althans voor u allemaal. Bij ons valt Pasen een weekje later. Maar hoe het ook is: De Heer is waarlijk opgestaan, voor u voor mij, voor ons allemaal! Vanuit het mooie en warme Roemenie wensen wij u hele fijne Paasdagen toe!

Vergeet het niet: Als u ons werk en dus de kinderen wilt (blijven) steunen, doe dat dan zo:

Postbank 249300 of Rabobank 385287445 t.n.v.

Stichting De Ondergrondse Kerk te

Gorinchem

0.v.v. projectnummer 8945 (vergeet vooral het projectnummer niet!!)

Allereerst wil ik u mede namens Cornel en de kinderen, een fantastisch 2009 toewensen!

Kerst en Oud en Nieuw, het is weer achter de rug. We begonnen aan een nieuw jaar en de goede wensen over en weer waren de eerste dagen niet van de lucht. xe2x80x9eGelukkig Nieuwjaar en de allerbeste wensenxe2x80x9d werd meermalig gezegd. xe2x80x9eIk hoop dat dit jaar je meer goeds brengt dan ooit tevorenxe2x80x9d hoorden ook veel mensen.  Iedereen wilde het allerbeste voor die ander…………… Maar is dat ook werkelijk zo? Willen we echt allemaal zo graag dat ook die ander xe2x80x9ealles heeft wat wenselijk is?xe2x80x9d

Ik ga naar Fantanele naar de kinderen. Ook voor hun waren de goede wensen niet van de lucht. Maar toch: Is het zo belangrijk om ALLES te krijgen wat je wenst als je ouders je vergeten zijn? Ik zie daar een paar kinderen die relatief zeer gelukkig zijn, goed gekleed gaan, goed gevoed zijn, speelgoed hebben, naar school gaan,(overigens alles met uw hulp!) liefde krijgen van ons en van de nannies, maar toch………..is dat niet echt wat ik hun allemaal toewens. Wat zou het prachtig zijn als hun biologische ouders zich zouden gaan realiseren wat voor kostbaars ze hebben xe2x80x9eweggedaanxe2x80x9d Als ze hun fouten zouden willen herstellen en hun kinderen gingen zoeken. Als ze hun kinderen met die echte ouderliefde zouden gaan omringen…………ik weet het, het lijkt een utopie. Maar toch is dat mijn diepste wens voor hun! Ik bid in stilte dat er voor hun allemaal een wonder zal gebeuren.  En tot het zover is, hoop ik dat u deze kinderen wilt blijven helpen, wilt blijven steunen zowel financieel als in uw gebeden. En ga door met het sturen van een kaartje, want ze zijn er o zo blij mee! Iemand ver weg die aan ze denkt!

Ik rij rond in de omgeving en ga op bezoek bij een paar families die niet arm zijn, maar die leven ver onder de armoede grens. Het woord xe2x80x9earmxe2x80x9d dekt niet de armoede die we hier om ons heen hebben. Gezinnen die maandelijks een beetje hulp krijgen via de Stichting Inima.        Het 1ste gezin: Vader dood. Moeder, die al 4 keer een zelfmoordpoging heeft gedaan, met 3 kinderen in een krot. 2 Van de 3 kinderen zijn ziek (polio en epilepsie) en de 3de van 14 jaar, tja die runt het huishouden en gaat naar school. Moeder huilt en ziet het helemaal niet meer zitten. Weet niet meer wat ze moet doen zonder geld, zonder man, met zieke kinderen. Moet ik die mensen xe2x80x9eGelukkig Nieuwjaarxe2x80x9d wensen? Ik bid in stilte dat er in dit gezin een wonder zal gebeuren.

Het 2de gezin: Vader invalide, moeder met een verstandelijke beperking met 3 kinderen in een xe2x80x9ehuisxe2x80x9d waar wij Hollanders nog geen koe in willen onderbrengen. Veels te weinig geld, geen water, een lege gasfles, biskwiepap koken op een kacheltje waar dan al het vuilnis wat je kunt vinden in verbrand wordt omdat er geen hout is, 2 kinderen die niet naar buiten kunnen omdat ze geen schoenen hebben en 1 kind wat elke dag bij alle buren langs gaat voor een snee brood en een fles water. Moet ik die mensen xe2x80x9eGelukkig Nieuwjaarxe2x80x9d toewensen? Ze hebben weer schoenen, een volle gasfles, beetje hout, een paar potjes eten, maar of het voor hun xe2x80x9eGelukkig Nieuwjaarxe2x80x9d zal zijn……..ik bid in stilte dat er in dit gezin een wonder zal gebeuren.

Ach, zo was ik nog bij andere gezinnen. Het komt allemaal op hetzelfde neer en het doet me weer beseffen hoe gemakkelijk wij elkaar allemaal xe2x80x9eGelukkig Nieuwjaarxe2x80x9d toewensen. Lieve mensen, kijk eens om u heen, denk eens aan al die kinderen hier, de gezinnen die geen enkel lichtpuntje hebben en bedenk eens of u ook maar iets zou kunnen doen voor de velen die zulke grote problemen hebben. Zou het niet prachtig zijn als we tegen die gezinnen volgend jaar vanuit het diepst van ons hart zouden kunnen zeggen xe2x80x9eGelukkig Nieuwjaarxe2x80x9d

Cornel en ik gaan nu voor een paar weken naar Nederland. Inmiddels hebben we al een paar uitnodigingen gekregen om iets van ons werk hier te gaan vertellen en te gaan laten zien. We hebben er zin in! En we hebben best nog een paar vrije avonden in februari. Dus, als u ook meer wilt weten over ons werk en het werk dat we voor de St. Inima doen, dan komen we graag bij u langs. Nodig in dat geval ook uw familie, vrienden en kennissen uit, zodat we een groot gehoor hebben. Het is zo belangrijk voor onze kinderen hier, maar ook voor de vele families, dat mensen weten wat er hier allemaal speelt. Dus wie weet: Tot gauw ziens!

Hartelijke groet,

Anna

Telefoon na 18 januari: 06 10850735                                             

st.trandafir.din.saron@gmail.com

Wilt u helpen?

Postbank 249300 of Rabobank 385287445 t.n.v.

Stichting De Ondergrondse Kerk te Gorinchem                                                                                                                                      o.v.v. project nummer 8945, afdeling Pace (vergeet vooral het projectnummer niet te vermelden)

Toch nog een kerstboom

En dit is het "huis" waarin deze kinderen leven

Gelukkig Nieuwjaar??????

Zo net voor de feestdagen moet ik natuurlijk nog even bij u binnenkomen. Bij ons in huis is alles in rep en roer: De Kerstman moest dit jaar alweer vroeg terug naar Engeland en kwam dus op 6 december j.l. zijn pakjes al brengen! Voor de kinderen weer een hele belevenis. Leuke bijkomstigheid was dat er ook volop pakjes waren voor de kinderen van Hans en Mery.    En sxe2x80x99avonds kwam hij nog eens terug met een kerstboom en die heeft hij samen met de kinderen opgetuigd!

         Thank you so much xe2x80x9eMos Craciun!xe2x80x9d

Tijdens deze drukke periode van Kerstinkopen, nadenken wat wel en wat niet en waar dit en waar dat en vooral: wanneer dit en wanneer dat kopen, kwamen we ook bij supermarkt PLUS binnen. Tja, je sjouwt gewoon alle winkels af om zoveel mogelijk het beste en goedkoopste te bemachtigen….. Bij PLUS binnen werd ik helemaal blij van het zien van een echt Senseo apparaat. (Voor wie het niet kent: het is een koffiezetapparaat waar een koffiepad in moet en waar heerlijke koffie uitkomt.) Ooit kreeg ik in Nederland zoxe2x80x99n apparaat compleet met een grote voorraad pads….heerlijk. Maar ja, zoals alles op den duur opgaat, was ook de voorraad koffiepads na verloop van tijd helaas helemaal op. En zoxe2x80x99n apparaat doet het niet met iets anders. En in Roemenie kennen ze de Senseo nog steeds niet. Kunt u zich voorstellen hoe blij ik was bij het zien van het Senseo apparaat? Gauw ging ik op zoek naar de pads…..nergens te vinden en bij navraag bleken ze die ook niet te hebben. xe2x80x9eWat doe je dan met al die apparatenxe2x80x9d vroeg ik. Zeer onverschillig haalde het meisje haar schouders op en zei: xe2x80x9eNou, wat dacht u van verkopen…….xe2x80x9dInmiddels heb ik alle supermarkten in Arad gehad, maar geen koffiepad te vinden! (Dus Chris, neem je een paar zakken mee??…..)

Vorige week waren de kinderen allemaal huiswerk aan het maken, dus ook de kinderen van Hans en Mery. Opeens vlogen de kleine Nederlandse meisjes naar buiten: xe2x80x9eKom kom, er komt een muziekkorps aanxe2x80x9d Nou is dat inderdaad een zeer onbekend verschijnsel hier in Roemenie. Huppelend van plezier zagen ze het korps komen, maar o wee, het was geen gewoon muziekkorps, het was de fanfare van de Orthodoxe kerk die xc3xa9xc3xa9n van haar leden naar haar/zijn laatste rustplaats bracht………

Nog een paar dagen en dan komen onze kinderen weer met hun cijferlijsten naar huis. Ik denk dat ze het behoorlijk goed hebben gedaan in dit eerste trimester. En dat is mede te danken aan Maria, de nieuwe juf die iedere middag bij ons in huis is en daar de kinderen helpt met hun schoolwerk. Volgende week begint de kerstvakantie. We hopen natuurlijk op een dik pak sneeuw……..alhoewel als ik het voor het zeggen zou hebben zou het gewoon 25 graden zijn, kerstboom buiten, barbeque en lekker zwemmen. Maar ja, ik heb het (gelukkig) niet voor het zeggen. Laat maar komen wat er komt. Koud, sneeuw, ijs, schaatsen, warm, zonnetje het maakt allemaal niet uit want: We gaan herdenken dat onze Verlosser en Zaligmaker werd geboren! Zijn naam is Jezus Christus. Reden om feest te vieren, reden ook om daar weer eens met elkaar bij stil te staan.  Want je kunt alles hebben wat je wenst, maar als je deze Jezus niet kent als je Redder, dan ben je geestelijk armer dan de armste sloeber hier in Roemenie of waar dan ook te wereld, die Hem wxc3xa9l kent en die zeker is van zijn toekomst. Al is zijn leven hier nog zo beroerd, hij ziet de heerlijke eeuwigheid voor hem liggen.  En het is goed dat we deze mensen, mede door uw hulp, mogen blijven helpen zodat ook zij een menswaardig leven mogen hebben.

Wij wensen u vanuit Roemenie hele fijne Kerstdagen toe en voor het komende jaar alles wat wenselijk is, maar bovenal Gods onmisbare zegen op uw leven.

Anna

Tussen alle beslommeringen door even vrij om weer iets te schrijven.

Hier in Roemenie gaan we langzaam maar zeker op de winter aan: winterse buien en sxe2x80x99nachts vriest het zoxe2x80x99n 6 graden.  Het hout in de kachel knettert er gezellig op los en de waxine lichtjes en kaarsen geven die typische wintersfeer weer. Ik realiseer me voor de zoveelste keer dat ik de kerstboom beter had kunnen laten staan, want voor mijn gevoel heb ik het spul nog maar pasgeleden op zolder opgeruimd………….De tijd gaat snel, heel snel.

Met de kinderen gaat het goed en ze zijn echt gewend aan de nieuwe gezichten in huis: Hans, Mery en hun kinderen zijn dagelijks bij ons in huis. Iedere dag komt er een huiswerk juf om onze kinderen te helpen. Maar ook de kinderen van Hans en Mery nemen aan dat programma deel. Op die manier integreren ze sneller denken we. Ze hebben het niet altijd even gemakkelijk. Het is ook best lastig om in een andere cultuur te gaan leven met andere gedachten en gewoontes. xe2x80x9eEen man een man, een woord een woordxe2x80x9d  is  niet zo gewoon voor de doorsnee Roemeen(se) en dat is voor ons Hollanders nog weleens een punt van frustratie. Toch denken we dat xe2x80x9eDe Jaspertjesxe2x80x9d het best gaan redden in de toekomst! (U kunt ze trouwens volgen op hun eigen website: www.jaspertjes.nl  )

In januari gaan bij ons de deuren weer open voor nieuwe kinderen. Er zijn er nog velen die een veilig plaatsje nodig hebben. Het geeft een goed gevoel dat wij ze dat mogen bieden (uiteraard met uw hulp en steun)

Het is hartverwarmend om te zien dat er nog steeds mensen zijn die het kindertehuis e/o zeer arme families ondersteunen. Gelukkig maar, anders zouden we moeten sluiten zoals helaas al menig kindertehuis gesloten is in het afgelopen jaar.  Velen denken dat hulp aan Roemenie (en aan ons) niet meer nodig is nu zij een EU land is geworden. Stichtingen en andere organisaties die voorheen heel actief waren in Roemenie, richten zich nu op andere landen of zijn opgeheven……(?????) Maar voordat Roemenie op een echt westers nivo komt, moet er nog heel wat gebeuren. Bedenk dat een maandloon hier gemiddeld 300 xc3xa1 400 euro is. De prijzen van voedsel zijn vergelijkbaar met die in Nederland (sommige producten iets goedkoper, maar andere producten zelfs duurder) Gas is hier het duurste van heel Europa………….en elektriciteit net zo duur als in Nederland. Hulp niet meer nodig???? Juist nu is hulp bijna nog harder nodig dan in het verleden! Veel gezinnen leven onder de armoedegrens, vaders hebben vrouw en kinders in de steek gelaten en werken in het buitenland (die hebben dan nog xe2x80x9egelukxe2x80x9d want ook veel ouders zijn samen vertrokken en dropten hun kinderen bij opa en oma, of laten de oudste van 15 op het gezin passen…..)   Ook in ons werk is het behoorlijk zwaar om de boel draaiende te houden. Van overheidswege ontvangen we maandelijks 22,50 euro per kind. Thatxe2x80x99s it. Gelukkig hebben we een paar echt hele trouwe sponsors, maar met de prijzen van vandaag moet die sponsorclub gewoon weer gaan groeien.  Ook daarom zijn we van plan om begin volgend jaar een maand naar Nederland te komen om presentaties te geven.  Heeft u familie, vrienden, kennissen die meer van ons willen weten?? Nodig ze uit bij u thuis en we komen ze graag het xc3xa9xc3xa9n en ander vertellen en laten zien.  Na het zien en horen van de situatie hier in Roemenie, zullen zij zich opnieuw rijk voelen met alles wat ze hebben. Belangstelling?? Mail even naar st.trandafir.din.saron@gmail.com of laat een berichtje achter.

Hartelijke groet namens ons allen!

Anna

Het is niet eenvoudig om een web-log te onderhouden……………………..Het lijkt wel of een dag geen 24 uur meer heeft!

Dat geldt niet voor al die vakantiegangers hier op de camping: Die liggen heerlijk te luieren in de zon of  een plekje in de schaduw. Of ze gaan lekker uit naar het meer, de stad, de heuvels of wat dan ook. Zij onthaasten hier terwijl wij minimaal 16 uur per dag in touw zijn. In die overige 8 uurtjes moet dan nog gegeten en geslapen worden en ook nog een xc2xbd uurtje voor internet worden vrijgemaakt.

Ik klaag niet hoor, want het is gewoon hartstikke gezellig hier! Zeker nu de kinderen hier ook weer bivakeren.

Bovendien zijn er steeds vrijwilligers op de camping die ons bijstaan en er mede voor zorgen dat het een onvergetelijk vakantie-stekkie is geworden voor velen!

Maar naast alle gezelligheid moet ik u ook iets verdrietigs vertellen. Helaas hebben we afscheid moeten nemen van Willy. Voor vele campinggasten een begrip en voor ons en de kinderen, een vrouw die we nooit zullen vergeten. Wil was in 2006, samen met haar lieve Tinus naar de camping gekomen om ons het eerste seizoen door te helpen. Als eerste vrijwilligers hebben zij zich enorm ingezet en meegeholpen de camping een enorm succes te laten worden. Ze waren beiden zo enthousiast, dat al gauw besloten werd dat ze ook de volgende jaren zouden komen helpen. Het mocht niet zo zijn:

Wil werd na die eerste zomer ernstig ziek en op 5 september j.l. is zij naar haar Hemelse Vader gegaan.  We missen haar!

Het is goed om te zien dat gasten van verleden jaar en het jaar daarvoor weer terug komen. En dan niet voor xc3xa9xc3xa9n nacht, maar voor meerdere nachten en zelfs hun hele vakantie. De kroon spande wel onze ome Joop uit Amsterdam…………..hij bleef 7 weken! Een oude baas van 87 die de rit van Amsterdam naar Minis in zijn eentje reed. 

Verder valt het op dat er veel Fransen naar de camping komen…………..ik denk dat ik komende winter een stoomcursus Frans moet gaan volgen!

Eindelijk is het xe2x80x9erestaurantjexe2x80x9d klaar! En ook is er een mooie keuken.

Het restaurant is opgefleurd met schilderijtjes die de kinderen hebben uitgezocht

Er staan 3 moderne eethoekjes in met strakke kleedjes en bloemetjes erop.

We hielden de houtkachel in ere en plaatsten er ook nog een antieke Roemeense kast in waar al het serviesgoed en bestek in ligt.  (een kast waar ik jaren geleden 3 weken aan heb gewerkt om hem, naar mijn idee, zo mooi te krijgen)

Alles prachtig dus en heel gezellig!

Laatst zouden we sxe2x80x99avonds 12 mensen aan tafel krijgen.

Een meisje uit de omgeving die af en toe wat mee helpt vroeg hoe laat de gasten zouden komen. Ik zei haar zo rond de klok van zevenen.

xe2x80x9eMooixe2x80x9d zei ze, xe2x80x9eDan heb ik alle tijd om die ouwe kast leeg te ruimen en naar buiten te sjouwen, want bij al die mooie spullen staat zoxe2x80x99n ouwe versleten kast natuurlijk niet!xe2x80x9d………..

Het meisje is inmiddels weg maar de kast staat er (gelukkig) nog!

Op een camping gaat ook nogal eens iets stuk. Zodoende komen we regelmatig bij De Praktiker. (een soort Gamma zal ik maar zeggen) Laatst ook weer en op de parkeerplaats wist ik het niet meer: Moet ik nou dxc3xa1xc3xa1rheen of mag het nou juist niet………………….Toen ik een foto van de situatie maakte kreeg ik nog op mijn kop ook van een winkeloppasser.

Maar ik wil u het plaatje toch niet onthouden.

De volgende dialoog deed me weer beseffen dat de Roemeense taal toch niet zo heel gemakkelijk is:

Dana: xe2x80x9eAnna, pot sa ma joc cu zmeura?xe2x80x9d (Anna, mag ik met frambozen spelen?)

Anna: xe2x80x9eNu fata, zmeura sunt de mancat!xe2x80x9d (Nee meisje, frambozen zijn om te eten!)

Dana: xe2x80x9eDar cum asa? (He, hoezo?)

Anna: xe2x80x9eDar, tu nu stii? (Weet je dat niet?)

15 minuten later……

Dana: xe2x80x9eAnna, Bebe sa joaca cu zmeura!!!!!!! (Anna, Bebe speelt met frambozen!!!!)

Toen ik naar buiten ging liet Bebe net een vlieger op en toen begreep ik het:

Zmeu = vlieger

Zmeura = framboos

Zmeure = frambozen

Zmei = vliegers

Omdat het zolang geleden is dat u iets van ons hoorde, zal ik ook iets over de kinderen vertellen:

Angi: Is helemaal gelukkig met haar man en zoon! Zij besloten het kindje in de orthodoxe kerk te laten dopen en natuurlijk waren we erbij. Ik doe er een gezellig familie kiekje bij. Na veel wikken en wegen hebben we Angixe2x80x99s wens ingewilgd: Zij komt elke week een paar dagen in Fantanele helpen!

Ghita: Heeft na lang aarzelen en nadenken besloten om (voorlopig??) alleen te gaan wonen. Wel hebben we hem bij zijn besluit moeten xe2x80x9ehelpenxe2x80x9d  Hij wilde het laatste jaar eigenlijk niets meer: niet werken, niet naar school, niet op de camping helpen………….dus leek het ons het xe2x80x9ebestexe2x80x9d dat hij een tijdje voor zichzelf zou gaan zorgen…….Gelukkig hebben we wekelijks contact met hem en blijven bidden dat hij zal gaan inzien dat er xe2x80x9eietsxe2x80x9d moet gebeuren.

Roxi: is inmiddels een 100% echte puber geworden en heeft ons (nog meer) grijze haren bezorgd. Voor haar eigen bescherming wil ik er hier niets over schrijven, maar degenen onder u die weten dat bidden helpt, wil ik toch oproepen dat voor haar te doen! Gelukkig komen we op dit moment weer in rustiger vaarwater met haar!

Volgende week gaat ze naar het Lyceum! Ze heeft er zin in.

Adi: Is eindelijk deze week overgeplaatst naar een andere vorm van opvang. Hij gaat een beroepsopleiding volgen en woont die tijd in het internaat van de (gespecialiseerde) school. Hij zal in alles wat hij doet begeleiding krijgen van psychologen, maatschappelijk werkers, en andere gespecialiseerden.

Gelukkig blijft hij in de Provincie Arad, zodat we het contact met hem goed kunnen blijven onderhouden.

Bebe: Is de clown op de camping en wist ook deze zomer weer vele harten te stelen. Na 3 maanden vakantie werd deze week zijn haar weer op xe2x80x9eschoollengtexe2x80x9d geknipt……kort kort dus! Hij (en ik ook) vindt het verschrikkelijk dat hij op school geen lange haren mag hebben. Misschien kan het hem motiveren om goed zijn best te doen, zodat hij over 2 jaar van de lagere school af kan, en zijn haar kan laten groeien tot………………lang dus!

Zijn email adres is: covaciiosif13@yahoo.com 

Dana: We hopen op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier Ritalin uit Nederland voor haar te kunnen bemachtigen. Lijkt ze (heeeeeeel) af en toe wat rustiger,over het algemeen speelt de ADHD haar behoorlijk parten. En het vervelende voor haar is dat ze het zelf, naarmate ze ouder wordt,  steeds meer gaat beseffen. Als er onder u tipgevers zijn over het verkrijgen van Ritalin, dan hoor ik het graag. Volgende week gaat ze naar de 4de klas.

Andreea: Ontpopt zich als een handig en zeer behulpzaam kind op de camping. Ze vindt het allemaal leuk. Ook zij gaat volgende week naar de 4de klas.

Anca: De rechter heeft definitief besloten dat het meisje bij haar ouders mag blijven. Helaas ziet ze haar ouders weinig omdat zowel vader als moeder alcohol problemen hebben. Anca wordt aan haar lot over gelaten en is meestal op straat te vinden. Wij blijven hopen op een wonder voor dit leuke spontane kind.

En dan als laatste, maar zeker niet het onbelangrijkste:

De familie Jaspers:

U heeft ze in eerdere berichten al leren kennen: Vader Hans, Moeder Mery en hun 6 kinderen Anne-Maaike, Ben, Laura, Else, Femke en Noa.

Na een reis van 7 weken met tractor, huifkar en camper, zijn ze eind augustus in Fantanele aangekomen! Ben is in Nederland gebleven om zijn studie aldaar af te maken. 4 kinderen gaan op 15 september aan hun nieuwe school beginnen en de jongste blijft nog even lekker thuis bij papa en mama.

Wij hopen dat het hele gezin in een jaar tijd goed zal integreren in deze toch wel heel andere wereld (cultuur)

Daarna zal het xe2x80x9eechtexe2x80x9d werk beginnen en zullen Hans en Mery zich gaan klaarstomen om in de toekomst (dat zal dan nog wel een jaar of 5 duren denken we) het kinderhuis verder te runnen.

Natuurlijk zal ik hier best regelmatig over het verloop schrijven, maar u kunt het gezin ook volgen op hun eigen website: http://www.jaspertjes.nl/index.htm 

Wij hopen, en eigenlijk zijn we er al van overtuigd, dat we in elkaar steun en vertrouwen zullen vinden, zodat Cornel en ik over een aantal jaren alle kinderen met een gerust hart in goede handen kunnen overgeven. De kinderen die tot nu toe bij ons waren en nu nog bij ons zijn, zullen zeker xe2x80x9eonzexe2x80x9d kinderen blijven. Daar gaan we gewoon mee verder tot……………………….ja hoe gaat dat met je kinderen he!!!

Maar natuurlijk hebbben we ook plaats voor nieuwe kinderen. Bewust zullen we ons daar niet meer al te veel aan hechten. Uiteindelijk zijn het Hans en Mery die weer een nieuwe generatie xe2x80x9eTrandafir din Saronxe2x80x9d kinderen gaan grootbrengen.

Lieve mensen, ik laat het hier bij. Volgende keer weer ander nieuws.

Laat rustig een reactie achter op de web-log.

Het is niet eenvoudig om een web-log te onderhouden……………………..Het lijkt wel of een dag geen 24 uur meer heeft!

Dat geldt niet voor al die vakantiegangers hier op de camping: Die liggen heerlijk te luieren in de zon of  een plekje in de schaduw. Of ze gaan lekker uit naar het meer, de stad, de heuvels of wat dan ook. Zij onthaasten hier terwijl wij minimaal 16 uur per dag in touw zijn. In die overige 8 uurtjes moet dan nog gegeten en geslapen worden en ook nog een xc2xbd uurtje voor internet worden vrijgemaakt.

Ik klaag niet hoor, want het is gewoon hartstikke gezellig hier! Zeker nu de kinderen hier ook weer bivakeren.

Bovendien zijn er steeds vrijwilligers op de camping die ons bijstaan en er mede voor zorgen dat het een onvergetelijk vakantie-stekkie is geworden voor velen!

Maar naast alle gezelligheid moet ik u ook iets verdrietigs vertellen. Helaas hebben we afscheid moeten nemen van Willy. Voor vele campinggasten een begrip en voor ons en de kinderen, een vrouw die we nooit zullen vergeten. Wil was in 2006, samen met haar lieve Tinus naar de camping gekomen om ons het eerste seizoen door te helpen. Als eerste vrijwilligers die kwamen helpen de camping te runnen,  hebben zij zich enorm ingezet en meegeholpen de camping een enorm succes te laten worden. Ze waren beiden zo enthousiast, dat al gauw besloten werd dat ze ook de volgende jaren zouden komen helpen. Het mocht niet zo zijn:

Wil werd na die eerste zomer ernstig ziek en op 5 september j.l. is zij naar haar Hemelse Vader gegaan.  We missen haar!

Het is goed om te zien dat gasten van verleden jaar en het jaar daarvoor weer terug komen. En dan niet voor xc3xa9xc3xa9n nacht, maar voor meerdere nachten en zelfs hun hele vakantie. De kroon spande wel onze ome Joop uit Amsterdam…………..hij bleef 7 weken! Een oude baas van 87 die de rit van Amsterdam naar Minis in zijn eentje reed. 

Verder valt het op dat er veel Fransen naar de camping komen…………..ik denk dat ik komende winter een stoomcursus Frans moet gaan volgen!

Eindelijk is het xe2x80x9erestaurantjexe2x80x9d klaar! En ook is er een mooie keuken.

Het restaurant is opgefleurd met schilderijtjes die de kinderen hebben uitgezocht

Er staan 3 moderne eethoekjes in met strakke kleedjes en bloemetjes erop.

We hielden de houtkachel in ere en plaatsten er ook nog een antieke Roemeense kast in waar al het serviesgoed en bestek in ligt.  (een kast waar ik jaren geleden 3 weken aan heb gewerkt om hem, naar mijn idee, zo mooi te krijgen)

Alles prachtig dus en heel gezellig!

Laatst zouden we sxe2x80x99avonds 12 mensen aan tafel krijgen.

Een meisje uit de omgeving die af en toe wat mee helpt vroeg hoe laat de gasten zouden komen. Ik zei haar zo rond de klok van zevenen.

xe2x80x9eMooixe2x80x9d zei ze, xe2x80x9eDan heb ik alle tijd om die ouwe kast leeg te ruimen en naar buiten te sjouwen, want bij al die mooie spullen staat zoxe2x80x99n ouwe versleten kast natuurlijk niet!xe2x80x9d………..

Het meisje is inmiddels weg maar de kast staat er (gelukkig) nog!

Op een camping gaat ook nogal eens iets stuk. Zodoende komen we regelmatig bij De Praktiker. (een soort Gamma zal ik maar zeggen) Laatst ook weer en op de parkeerplaats wist ik het niet meer: Moet ik nou dxc3xa1xc3xa1rheen of mag het nou juist niet………………….Toen ik een foto van de situatie maakte kreeg ik nog op mijn kop ook van een winkeloppasser.

Maar ik wil u het plaatje toch niet onthouden.

De volgende dialoog deed me weer beseffen dat de Roemeense taal toch niet zo heel gemakkelijk is:

Dana: xe2x80x9eAnna, pot sa ma joc cu zmeura?xe2x80x9d (Anna, mag ik met frambozen spelen?)

Anna: xe2x80x9eNu fata, zmeura sunt de mancat!xe2x80x9d (Nee meisje, frambozen zijn om te eten!)

Dana: xe2x80x9eDar cum asa? (He, hoezo?)

Anna: xe2x80x9eDar, tu nu stii? (Weet je dat niet?)

15 minuten later……

Dana: xe2x80x9eAnna, Bebe sa joaca cu zmeura!!!!!!! (Anna, Bebe speelt met frambozen!!!!)

Toen ik naar buiten ging liet Bebe net een vlieger op en toen begreep ik het:

Zmeu = vlieger

Zmeura = framboos

Zmeure = frambozen

Zmei = vliegers

Omdat het zolang geleden is dat u iets van ons hoorde, zal ik ook iets over de kinderen vertellen:

Angi: Is helemaal gelukkig met haar man en zoon! Zij besloten het kindje in de orthodoxe kerk te laten dopen en natuurlijk waren we erbij. Ik doe er een gezellig familie kiekje bij. Na veel wikken en wegen hebben we Angixe2x80x99s wens ingewilgd: Zij komt elke week een paar dagen in Fantanele helpen!

Ghita: Heeft na lang aarzelen en nadenken besloten om (voorlopig??) alleen te gaan wonen. Wel hebben we hem bij zijn besluit moeten xe2x80x9ehelpenxe2x80x9d  Hij wilde het laatste jaar eigenlijk niets meer: niet werken, niet naar school, niet op de camping helpen………….dus leek het ons het xe2x80x9ebestexe2x80x9d dat hij een tijdje voor zichzelf zou gaan zorgen…….Gelukkig hebben we wekelijks contact met hem en blijven bidden dat hij zal gaan inzien dat er xe2x80x9eietsxe2x80x9d moet gebeuren.

Roxi: is inmiddels een 100% echte puber geworden en heeft ons (nog meer) grijze haren bezorgd. Voor haar eigen bescherming wil ik er hier niets over schrijven, maar degenen onder u die weten dat bidden helpt, wil ik toch oproepen dat voor haar te doen! Gelukkig komen we op dit moment weer in rustiger vaarwater met haar!

Volgende week gaat ze naar het Lyceum! Ze heeft er zin in.

Haar emailadres is: romanianroxii@yahoo.com

Adi: Is eindelijk deze week overgeplaatst naar een andere vorm van opvang. Hij gaat een beroepsopleiding volgen en woont die tijd in het internaat van de (gespecialiseerde) school. Hij zal in alles wat hij doet begeleiding krijgen van psychologen, maatschappelijk werkers, en andere gespecialiseerden.

Gelukkig blijft hij in de Provincie Arad, zodat we het contact met hem goed kunnen blijven onderhouden.

Bebe: Is de clown op de camping en wist ook deze zomer weer vele harten te stelen. Na 3 maanden vakantie werd deze week zijn haar weer op xe2x80x9eschoollengtexe2x80x9d geknipt……kort kort dus! Hij (en ik ook) vindt het verschrikkelijk dat hij op school geen lange haren mag hebben. Misschien kan het hem motiveren om goed zijn best te doen, zodat hij over 2 jaar van de lagere school af kan, en zijn haar kan laten groeien tot………………lang dus!

Zijn email adres is: covaciiosif13@yahoo.com 

Dana: We hopen op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier Ritalin uit Nederland voor haar te kunnen bemachtigen. Lijkt ze (heeeeeeel) af en toe wat rustiger,over het algemeen speelt de ADHD haar behoorlijk parten. En het vervelende voor haar is dat ze het zelf, naarmate ze ouder wordt,  steeds meer gaat beseffen. Als er onder u tipgevers zijn over het verkrijgen van Ritalin, dan hoor ik het graag. Volgende week gaat ze naar de 4de klas.

Andreea: Ontpopt zich als een handig en zeer behulpzaam kind op de camping. Ze vindt het allemaal leuk. Ook zij gaat volgende week naar de 4de klas.

Anca: De rechter heeft definitief besloten dat het meisje bij haar ouders mag blijven. Helaas ziet ze haar ouders weinig omdat zowel vader als moeder alcohol problemen hebben. Anca wordt aan haar lot over gelaten en is meestal op straat te vinden. Wij blijven hopen op een wonder voor dit leuke spontane kind.

En dan als laatste, maar zeker niet het onbelangrijkste:

De familie Jaspers:

U heeft ze in eerdere berichten al leren kennen: Vader Hans, Moeder Mery en hun 6 kinderen Anne-Maaike, Ben, Laura, Else, Femke en Noa.

Na een reis van 7 weken met tractor, huifkar en camper, zijn ze eind augustus in Fantanele aangekomen! Ben is in Nederland gebleven om zijn studie aldaar af te maken. 4 kinderen gaan op 15 september aan hun nieuwe school beginnen en de jongste blijft nog even lekker thuis bij papa en mama.

Wij hopen dat het hele gezin in een jaar tijd goed zal integreren in deze toch wel heel andere wereld (cultuur)

Daarna zal het xe2x80x9eechtexe2x80x9d werk beginnen en zullen Hans en Mery zich gaan klaarstomen om in de toekomst (dat zal dan nog wel een jaar of 5 duren denken we) het kinderhuis verder te runnen.

Natuurlijk zal ik hier best regelmatig over het verloop schrijven, maar u kunt het gezin ook volgen op hun eigen website: http://www.jaspertjes.nl/index.htm 

Wij hopen, en eigenlijk zijn we er al van overtuigd, dat we in elkaar steun en vertrouwen zullen vinden, zodat Cornel en ik over een aantal jaren alle kinderen met een gerust hart in goede handen kunnen overgeven. De kinderen die tot nu toe bij ons waren en nu nog bij ons zijn, zullen zeker xe2x80x9eonzexe2x80x9d kinderen blijven. Daar gaan we gewoon mee verder tot……………………….ja hoe gaat dat met je kinderen he!!!

Maar natuurlijk hebbben we ook plaats voor nieuwe kinderen. Bewust zullen we ons daar niet meer al te veel aan hechten. Uiteindelijk zijn het Hans en Mery die weer een nieuwe generatie xe2x80x9eTrandafir din Saronxe2x80x9d kinderen gaan grootbrengen.

Lieve mensen, ik laat het hier bij. Volgende keer weer ander nieuws.

Laat rustig een reactie achter op de web-log.

Lang, te lang geleden dat ik iets van me liet horen.

Het klinkt natuurlijk afgezaagd om te zeggen: xe2x80x9eGeen tijd gehadxe2x80x9d maar het is toch de reden dat jullie zolang niets hoorden.

Er is veel, heel veel gebeurd.

De kinderen zijn allemaal bezig met leren, repetities en einde schooljaar festiviteiten. Nog drie weken en dan is het zover: 3 maanden zomervakentie! (dacht u dat 6 weken lang was???? Ga dan maar niet in Roemenie wonen!)

Iedereen is ook in spannende afwachtig, want er staan heel wat bijzonderheden op het program.

Zo gaat Angi komende maand bevallen van haar eerste kindje………..en het lijkt wel of alle kinderen in verwachting zijn. Ze leven helemaal mee en krijgen er geen genoeg van om naar die mooie dikke buik van hun grote xe2x80x9ezusxe2x80x9d te staren.

Roxi moet komende week voor de keuring naar het militair lyceum en is er helemaal zenuwachitg van. Bovendien wordt ze geplaagd door een hardnekkige bronchitus…..

En dan nog een verandering: Eindelijk is het zover en komen Hans en Mery met hun zes kinderen in Fantanele wonen! Dit zijn de mensen die onze taken in de toekomst gaan overnemen, maar voor het zover is duurt nog wel een aantal jaren. Eerst moeten ze allemaal hun plaatsje zoeken, integreren op school, de taal goed leren, cursussen volgen etc.etc.

Toch zijn we ervan overtuigd dat het allemaal gaat lukken………..ook als er opstakels op de weg komen (wat ongetwijfeld zal gebeuren)

Cornel en ik hebben vrij onverwachts besloten om voorlopig (1 xc3xa1 2 jaar) in Minis te blijven wonen. Dus moesten we xe2x80x9everhuizenxe2x80x9d

De reden is dat xc3xa9xc3xa9n van Cornels kinderen zonder woonruimte kwam te zitten. En dat kan natuurlijk niet als je net getrouwd bent. Dus hebben we besloten dat zij voorlopig in ons paleisje in Arad mogen wonen. En eigenlijk is hiermee een grote zorg van onze schouders gevallen. Het probleem was namelijk dat, wanneer we niet thuis waren, we nogal eens verrast werden door ongewenst bezoek.

En dan, tussen alle drukte en spannende dingen door, draait de camping inmiddels weer op volle toeren!

Voor Cornel  betekent dat: tuinman / timmerman / klusjeman / reisgids / voorlichter als Roemenie-kenner  en vooral gastheer zijn.  En ik probeer me op te werpen als: wasvrouw / schoonmaakster / kokin / tuinvrouw en gastvrouw……….. dat laatste gaat me gemakkelijk af, maar bij al die andere taken loopt het zweet me vaak van de rug.

Gelukkig worden we bijgestaan door vrijwilligers, anders zou het allemaal niet lukken.

Het zijn weer lange dagen. Meestal rond de klok van 06.00 op en rond de klok van 24.00 moe, maar voldaan naar bed.

De gasten komen overal vandaan en vandaag kwamen er zelfs gasten uit Australie. Zij zijn een wereldreis aan het maken.

Wat dit jaar opvalt is dat mensen voor een langere periode naar de camping komen. Natuurlijk is het fijn als er veel plaatsen bezet zijn, al is het maar voor een nacht. Maar het is veel gezelliger als mensen wat langer bij ons blijven. Het is leuk om te zien hoe ze allemaal met elkaar omgaan op het terrein: Ze halen elkaars was uit de wasmachine, doen elkaars afwas en zorgen met elkaar voor een gezellige barbeque en of kampvuur. Kortom: best leuk hier op de camping!

Lieve mensen, ik probeer jullie op de hoogte te houden van alles hier.

Nog even 2 grappige foto’s

Het zal je maar gebeuren: Je hebt een appartement gekocht en de bouw daarvan schiet maar niet op. Toch wil je eindelijk op eigen benen staan…………Het is wat behelpen, maar het lukt zo te zien, zelfs met de was.

Je gaat op vakantie naar Roemenie en je wilt beslist Boekarest bezoeken: Dit kan je daar te wachten staan. Toch doet de agent daar ergens in het midden zijn best om alles in goede banen te lij(ei)den!!

U bent dus gewaarschuwd: Minis is fantastich, maar Boekarest???????

Hartelijke groet en tot de volgende keer

Anna

Verrassend leven!

Weet jij hoe je een kindertehuis moet runnen, met alles wat daarbij komt kijken en op hetzelfde moment ook een camping moet opstarten voor het nieuwe seizoen?? Bovendien moet je daarnaast ook nog op je eigen huisje passen, omdat bij afwezigheid je de kans loopt op ongenode gasten…………(pas nog weer voor de derde keer!!!)

Nou, om jullie de waarheid te zeggen: Ik weet het eigenlijk ook niet! Cornel en ik hebben allebei maar xc3xa9xc3xa9n paar handen en kunnen ook niet op alle plaatsen tegelijk zijn.

Dus hebben we nu een soort van toerbeurten ingelast:

Cornel in Fantanele en Arad en ik op de camping, of omgekeerd. In het weekend is Ghita op de camping, zodat we allebei tijd hebben voor de kinderen (en voor onszelf)

Niet de meest ideale situatie, maar ook niet onoverkomelijk.

Eergisteren (woensdag dus) heb ik de camping alleen gelaten om samen met Cornel, nog een heel aantal zaken voor de camping aan te schaffen.

Toen we, bepakt en bezakt, de bouwmarkt verlieten werd ik gebeld:

Een Nederlands echtpaar voor de poort in Minis…………………

Officieel gaan we pas 15 april open, maar ja wat doe je.

Ik zei de mensen dat ze rustig een nachtje  op het terrein mochten staan en dat ik er de volgende ochtend vroeg zou zijn.

De mevrouw zei: xe2x80x9eMaar Anna, we zijn geen vakantiegangers, maar we komen jullie helpen!!xe2x80x9d

Had ik iets vergeten? Zou er in deze periode hulp komen? Begint Altzheimer me parten te spelen?

De volgende ochtend werd het mysterie opgelost:

De mensen waren gestuurd door een kennis in Nederland, die zeker wist dat we razend druk zijn en hulp zeer op prijs zouden stellen!

En er was nog een verrassing: Bij alle drukte, werden we ook nog eens geconfronteerd met een zeer uitgebreide controle van Staatswege in het kindertehuis. Sinds een week wisten we xe2x80x9edat zexe2x80x9d eraan zaten te komen. xe2x80x9eZexe2x80x9d zijn inspecteurs waar je al een beetje bang van wordt als je ze alleen maar ziet. xe2x80x9eZexe2x80x9d zijn mensen die o.a. worden betaald om toch maar vooral iets te vinden wat niet in orde is. xe2x80x9eZexe2x80x9d hebben in de afgelopen week al twee huizen zoals de onze gesloten…….Kortom, xe2x80x9eZexe2x80x9d hebben ervoor gezorgd dat we een zeer onrustige week hadden.

Alles in huis werd nog eens extra opgepoetst en Cornel verdronk zichzelf bijna in een enorme massa papierwerk. Niet dat dat niet in orde was: alles stond keurig op CDxe2x80x99s! Maar dat is in Roemenie niet genoeg….alles moet ook keurig uitgeprint worden en  in ordners bewaard.

Drie dagen en 9 inktpatronen verder had Cornel alles in orde gemaakt.

En vandaag kwamen xe2x80x9ezexe2x80x9d dan…………

De controle zou van 08.00 tot 15.00 uur duren.

Om 14.00 kwam het verlossende telefoontje van Cornel: ALLES IS IN ORDE!!!

2 kleine puntjes vonden xe2x80x9ezexe2x80x9d wat we nog even moeten doen, maar de inspecteurs waren reuze tevreden…………………………..

Exc3xa9n van de inspecteurs gaf alle aandacht aan onze Dana.

Dana, bijna 11 jaar, ADHD en een vorm van autisme. Leren gaat niet zo heel erg goed en ook bij haar leeftijdsgenootjes loopt ze nog een beetje achter.

Dana was de uitverkorene van de inspectiedienst……………………….. De man vroeg haar welk boek ze het laatst had gelezen. Ze antwoordde direct en op zijn vraag wie de schrijver dan wel was, gaf ze ook direct het juiste antwoord! De man was perplex: Dat "zo’n" kind dat weet!! Dat betekent dat jullie veel met het meisje werken……….(en natuurlijk doen we dat, maar de beste man weet niet dat dit boek (Heidi en Peter) nou toevallig haar lievelingsboek is wat ze dan ook, als een echte autist, alleen maar leest………………..

Die Dana he: Zonder dat ze het zelf in de gaten heeft, hielp ze ons mee om door een zware controle heen te komen!!

Twee prachtige cadeaus aan het begin van een drukke zomer die voor ons niet meer stuk kan!

Heerlijk gevoel en vannacht ga ik gewoon weer lekker slapen!

Tot de volgende keer.

Anna